Verslag Marum 2 - Gorecht 4

Vandaag de vijfde van de zes verschillende uitwedstrijden die het 4e van de VV Gorecht deze competitie te wachten staat. Op de eerste vier kan met tevredenheid worden teruggekeken. Het merendeel van de tot nu toe behaalde punten werd in uitwedstrijden behaald. Zo werd er gewonnen bij Helpman, TKB en Middelstum en alleen van VVSV werd verloren. De enige thuis wedstrijd tot nu werd ook in drie punten omgezet. Dit was, niet geheel toevallig in onze schotse competitie, tegen dezelfde tegenstander als vandaag, Marum 2. Bij winst op Marum zou deze ploeg op een achterstand van zes punten worden gezet en zou het 4e rustig drinkend de uitslagen van het vrije weekend van 7 november af kunnen wachten.

Marum bleek vorige week een ploeg te zijn die graag de voetballende oplossing zoekt en waar pas in de tweede helft afstand van kon worden genomen, met uiteindelijk wel de overtuigende cijfers van 5-1. Na deze oorwassing zou Marum er vandaag zeker op gebrand zijn om niet voor de tweede keer in korte tijd aan de zege kar van het 4e te worden gebonden. We waren dus gewaarschuwd.

Niet iedereen was zich ervan bewust dat we een wedstrijd gingen spelen, een enkele speler rook helaas meer naar het Poeleplein op een vroege Zondagochtend dan naar de overheerlijke geuren van de net gedane was door ons aller Noontje. Gelukkig waren de overige 15 spelers plus de technische staf wel gebrand op een goed resultaat tegen de geel zwarten. Na enig zoeken in het dorp zelf en de uiteindelijke hulp van een authentieke Marumer werd het sportcomplex uiteindelijk gevonden.

In de kantine van Marum waande een enkeling zich weer even in de oude Gorecht kantine, veel hout, hoge ongeorganiseerde ramen en uiteraard de authentieke kleedjes op de tafel. De kleedkamers van Marum waren van een iets recentere datum dan het clubhuis en voldeden dan ook prima. Vooral de douches waren heerlijk, minimaal een 8 op de schaal van legionella.

Bij meerdere spelers sloeg de schrik toe toen bleek dat de warming up geschiede op een authentiek Gronings knollen veld, dit bleek gelukkig niet het veld te zijn waarop de wedstrijd plaats zou vinden. Deze vond plaats op het hoofdveld, wat toch een voordeel is van een klasse hoger spelen voor onze technische staf want het zitten in een dug-out is toch stukken beter vertoeven dan het staan langs een winderig veld.

De eerste helft begon Marum, zoals ook vorige week, met het gelijk veel druk geven op Gorecht als deze in balbezit waren. Was Marum zelf in balbezit dan werd zo snel mogelijk geprobeerd de nieuwe technisch vaardige linksbuiten in stelling te brengen zodat deze zijn actie kon gaan maken. Deze acties voerde hij soms te ver door wat hem dan ook op enkele logische uitgestoken benen van met name Niels, onder luide aanmoedigingen van Jappio: “schop die kerel”, kwam te staan. Gelukkig voor Gorecht bleek de linksbuiten alleen een leuke actie in huis te hebben en was zijn rendement nul procent. Een fatsoenlijke eindpass bleek niet aanwezig te zijn en gaandeweg de wedstrijd werd dit gevaar door Niels onder controle gebracht.

Nadat de storm van Marum na ongeveer twintig minuten was gaan liggen begon Gorecht de wedstrijd steeds meer onder controle te krijgen en begonnen de eerste kansjes zich aan te dienen. Helaas bleek dat bij zowel kwint als Harry het vizier vandaag iets te hoog was afgesteld en zo werden enkele dotten van kansen op een soms bijzondere manier om zeep geholpen.

Opmerkelijk is wel dat nog geen achtenveertig uur voor de wedstrijd, de donderdag avond training, ons spitsenduo messcherp het derde eigenhandig op de pijnbank legde met een totale score van tien goals in tien minuten. De potentie is dus wel aanwezig.

In de rust werden de gebruikelijke vier wissels doorgevoerd en werden er afspraken gemaakt voor de tweede helft. De verwachting was dat Marum nog tien minuten aan zou zetten en dat wij daarna wederom de druk op zouden moeten voeren om zodoende onze goals te gaan maken. Helaas liep het iets anders. De bal was nog niet afgetrapt of, na een kleine communicatie fout aan de Gorecht zijde, Smallie kon al vissen. Marum voelde zich gesterkt door deze goal en ging op zoek naar meer. Ook Gorecht kwam er af en toe nog gevaarlijk uit en dan met name bij de dodespel momenten. Helaas lag scooter vandaag meer op de grond dan dat hij airborne was. Hij deed hierover meerdere malen zijn beklag bij de verder goed leidende scheidsrechter maar hij vond in deze man geen medestander. Waarschijnlijk dusdanig van slag door al het onrecht wat hem was aangedaan ging onze aanvoerder vervolgens niet geheel vrijuit bij de volgende goal van Marum. Een typisch gevalletje van “pak jij de bal, nee schiet jij hem maar weg” en Smallie kon voor de tweede keer vissen nadat de plaatselijke Bobby Brown, die van Wintney met die losse handjes, van dichtbij raak had kunnen schieten. Na deze goal ging Gorecht nog op zoek naar de aansluitingstreffer maar dit bleek tevergeefs, er zat vandaag niet meer in.

Na de wedstrijd werd er nog snel een biertje gedronken in het clubhuis van Marum en een enkeling durfde het aan om de bal van de plaatselijke warners te proberen. In deze bleek de ui meer dan goed vertegenwoordigd en ook het vet zal bij de dappere eter, onze loempia vouwer, later die avond waarschijnlijk nog wel tot enig protest vanuit de maagstreek hebben geleid. Na al dit lekkers werd de A7 weer opgezocht met de wetenschap dat er nu vier ploegen in onze competitie zijn met twaalf punten,wij een wedstrijd meer hebben gespeeld dan twee van deze ploegen en een minder dan een van deze ploegen. Alles ligt dus nog open.

G4 (Sequur)