Verslag VVSV 2 - Gorecht 4

Lief blogspot,

Zaterdag 3 oktober staat een verre uitwedstrijd op het programma. Eerst maar even kijken waar VVSV vandaan komt. De club bestaat nog maar een paar weken en is gevestigd in Ulrum/Zoutkamp tegen Rein Lauwersmeer aan. Die dorpen heb ik weleens vaag op een bord gezien op weg naar een alcoholisch weekend op een eiland. Routenet geeft 3 kwartier als reistijd aan dus onze huisfotograaf heeft genoeg te knippen onderweg.

Onzer Aldinho geeft ’s avonds een verjaardagsfeestje in velen geliefde 020-town dus er mag in de ochtend ook nog wat onbenulligheden geshopt worden. De drankenhal biedt altijd uitkomst dus met de cadeaus in de kofferbak vertrekken we naar Noord Groningen. Tomtom is nog niet helemaal bij met zijn kaartjes van Zoutkamp dus we rijden eerst een paar rondjes door de nieuwe suburbs van het dorpje. De velden worden goed aangegeven door middel van een bordje waarop staat dat de straat doodloopt.

Bij de warming-up blijkt dat we te maken krijgen met een ervaren en fysiek sterke ploeg. Het begin van de wedstrijd is voor ons waar wij het betere van het positiespel hebben en komen dan ook verdiend op voorsprong. Echter wel via een doodspelmoment waaruit Airborne Scooter bijna achterwaarts en tegendraads over de keeper kopt in de verre hoek. VVSV moet het vooral hebben van de omschakeling en probeert de snelle spitsen in stelling te brengen. Goalie Rabbers stond goed te keepen en wist de schoten goed te parreren. Bij een strakke schuiver had hij de bal niet klem en via de rebound wisten ze te scoren. De spitsen van Gorecht hadden hun vizier niet scherp staan en door weifelend optreden werden de kansen om zeep geholpen. Tijdens het bakkie thee kregen we het idee dat we 3 punten zuidwaarts konden vertrekken. De tweede helft was stevig en via een vrije trap op rand 16 schoot RTPH zuiver in de (open) hoek. De kansen stapelden zich op voor ons maar de bal ging er niet in. Zelfs niet bij een penalty die werd naast geschoten. Het zou een breekpunt voor hun geweest kunnen zijn maar hun dijk hield stand. We konden ons opmaken voor een zwaar en pittige slotfase... De duels werden her en der op het veld uitgevochten met volle overtuiging. De scheidsrechter had zijn handen er vol aan en kon het af en toe moeilijk bij benen. Na een onderschepping op het middenveld schoot de aanvoerder van afstand over Rabbers heen met hulp van een zuchtje wind. Het piepte en kraakte maar een puntje moet toch lukken. Of kunnen we nog de volle mep pakken? Daar gaan we altijd voor maar soms moet je je tevreden stellen met een punt. Het hart wil wat anders dan het hoofd en via een counter liepen we in het mes van de snelle spits. We konden geen vuist meer maken en moesten de punten daar laten.

Met een kater en Tsjechische blikken in de nek vertrokken 5 man naar Amsterdam. ’s Avonds, ’s nachts en ‘s ochtends is er veel over gepraat en geëvalueerd. Veel verdriet werd verdronken, meisjes afgesnauwd en gal gespuwd. Het is mij het een en ander nog duidelijker geworden maar dat ga ik niet via een verslag aan de danspaal hangen. Na onze eerste 3 wedstrijden, die allen uit werden gespeeld, hebben we 6 punten behaald en doen dus goed mee. Donderdag fanatiek trainen en dan zaterdag voor het eerst thuis los tegen ’t Fean 58 en ik verheug me er al weer op. Klote verslaving...

Tot volgende week.

Ik.