Verslag Helpman en Velocitas

De laatste loodjes…

De buit is binnen maar er moesten nog wel twee potjes bal gespeeld worden tegen Helpman en Velocitas. Lekker uitballen, zou je zeggen, maar we willen natuurlijk als kampioen zijnde dit seizoen niet afsluiten met nederlagen.

Vol goede moed werd dan ook begonnen aan de eerste van de twee. Helpman. Het leverde ons eigenlijk geen tot weinig problemen op. Een soepele 4-1 overwinning werd op de hulpelozen geboekt en van zomeravondvoetbal was geen sprake. Er werden enkele mooie combinaties op de mat gelegd en er werd vol voor gestreden.

Dan de laatste wedstrijd, thuis tegen Velocitas. Een wedstrijd die we absoluut niet wilde verliezen. Met rust stonden we met 2-0 achter en een nederlaag leek onafwendbaar. Het schijnen trouwens mooie doeplunten te zijn geweest, ik was zelf helaas niet aanwezig om te kunnen beamen. Als een Gorechtspeler aangeeft dat de Velodoelpunten mooi waren zal het wel zo zijn geweest. Desalniettemin ga je met een fikse achterstand de rust in. Geheel in de lijn van het seizoen werd er een schepje boven op gedaan en werd de achterstand weggewerkt. 2-2. De 2-3 viel ietwat onverwacht, maar vlak voor tijd viel de gelijkmaker dan toch. Met de 3-3 konden beide teams leven. Gorecht schijnt het betere van het spel te hebben gehad, maar als je dan vlak voor tijd nog een gelijkmaker moet forceren mag je tevreden zijn met een punt.

Dat was het dan. De oogst van deze competitie is compleet en ziet er fraai uit. Kampioen geworden, maar 1 nederlaag en 4 gelijke spelen. Maar het mooiste vind ik persoonlijk dat we het gehele seizoen als team hebben gevoetbald. Er is geknokt en gestreden waar nodig. Er is goed en mooi gevoetbald en zo af en toe hadden we het geluk aan onze zijde die we de afgelopen jaren niet hebben meegehad. En dat is iets wat we met elkaar hebben gedaan. Er is gevloekt en getierd, gedisst en gesard, maar we hebben ook veel met en om elkaar gelachen ( thuisploegen die niet opkomen dagen, scheidsrechters rechtstreeks van de methadonpost).

Kortom, het was een prachtseizoen. Op persoonlijke titel vind ik dat dit 1 van de mooiste, zoniet het mooiste seizoen is, wat ik tot nu toe heb gevoetbald. Met elkaar en voor elkaar!

Dank daarvoor.