Verslag DIO 4 - Gorecht 4

Gorecht gebruikt het hoofd bij Dio.

Invalshoeken te over voor deze wedstrijd. Een epische strijd, loopgravenvoetbal, circelverdediging, bikkelen op het middenveld, om een paar te nomen. Net als veel woordspelingen met kop. Een beste kop koffie, strijd voor de koppositie, kop d’r veur, kop d’rbie, kopgoals, en ga zo nog maar even verder. Dit maal niet. Gewoon een wedstrijdverslag, met een persoonlijke noot aan het eind van de schrijver.

De heenwedstrijd gaf al aan dat het een strijd zou worden tussen 2 van de 3 beste teams van de koppositie. Toen was het een strijd op het middenveld en het efficiënt omgaan met de kansen, nu was het niks anders.

Dio begon sterk en nam het middenveld in handen. Zij speelden met 1 spits en een stuk of 3 centrale middenvelders, waar wij er maar 2 tegen over zetten. Enkele omzettingen in ons team hielp ons weer in de wedstrijd te komen. Duels werden vaker gewonnen en de dekking werd strakker. Niet dat het resulteerde in kansen voor ons, of langdurig balbezit, maar het bracht ons wel meer rust in het spel. En aangezien Dio zelf ook niet tot kansen kwam, was het eigenlijk een soort van status quo in de wedstrijd. Dio met balbezit, Gorecht dat dat best vond. Het was Scooter die het evenwicht doorbrak. Een afgemeten vrije trap van Paules werd tegendraads ingekopt. 0-1. Lang konden we er niet van genieten want een dikke 10 minuten later verkeek Smallie zich op het kunstgras en stuiterde de bal mooi over hem heen. Een mooie stuiter zoals ook wel voorkomt in het aloude computerspelletje sensible soccer. Toch had die goal niet goed gekeurd mogen worden. Op het moment dat de bal over Smallie heen stuiterde, werd hij getorpedeerd door een Dio-aanvaller. De scheids wilde er niet aan. Zoals de scheids wel meerdere dingen anders dan wij oordeelde. 1-1. Terug bij af, maar daar dacht Scooter anders over. Na een overtreding op Pinda legde Robbie de bal panklaar op Scooter die beheerst en onhoudbaar inkopte. Het vreugdeloopje was meer dan verdiend. Dio bleef meer balbezit houden maar miste de creativiteit en finesse om een bres te forceren in de Gorecht-verdediging. Al moet er bij gezegd worden dat ook wij geen kansen wisten te creëren de eerste helft. Zo bleef het 1-2 voor Gorecht. En toen…

T

De tweede helft begon met een kleine kans voor Mika, maar Dio gaf niet op en bleef aandringen op de gelijkmaker. Het beeld in de eerste helft bleef ook de tweede helft staan. Dio had de bal, wij hadden de voorsprong. Scooter had nog twee goede mogelijkheden, en Mika raakte de paal na geklungel van de Dio-keeper. Het was echter Dio die de mooiste kans van de tweede helft kreeg. Takicks raakte een bal verkeerd die pardoes voor de voeten van de Dio-spits viel. Die draaide soepel weg en schoot vrij in de 16 rakelings naast de goal van Smallie. Verder kwam Dio niet. Genoeg vrije trappen, wat pogingen van afstand, maar geen echte kansen.

De wedstrijd stond bol van de spanning en strijd en op het eind escaleerde het toch nog enigszins. Een handgemeen, begonnen door Dio, eindigde in rode kaarten voor Paules en een Dio-speler. Verder waren er nog kleine akkefietjes, maar die werden al snel sportief opgelost. Toen na 90 minuten de kunstgraswolken optrokken had Gorecht een nuttige overwinning op Dio behaald en werd er al, voorzichtig, een voorschot op de titel genomen.

Tot zover de wedstrijd. Ik ben van mening dat we de winst hebben gepakt door ons hoofd niet te verliezen. Aanleidingen waren er genoeg. Maar ditmaal zijn we er niet ingetuind. Een waar winstpunt, misschien zelfs belangrijker dan de 3 punten.

Natuurlijk mochten we zeker even genieten van de overwinning en dat de titel weer een stapje dichterbij is staat als een paal boven water. We staan echter gewoon nog 2e op de ranglijst en hebben nog een hoop wedstrijden te spelen. Laten we dus gewoon maar elke keer naar de ranglijst kijken en geen huiden van beren verkopen voordat die beer geschoten is en steeds maar ons hoofd erbij houden.